“Soms begint een nieuw begin gewoon met een pikketanissie”

Henriëtte Kruijt Henriëtte Kruijt, welzijnscoach Amsterdam-Oud-Zuid 5 min lezen
Henriëtte Kruijt

Hoe heb je Welzijn op Recept in Amsterdam zien ontwikkelen?
Ik heb Welzijn op Recept de afgelopen jaren zien groeien en professionaliseren. De samenwerking met de zorg is sterker geworden. Daar heeft bijvoorbeeld de komst van ZorgDomein bij geholpen. Het is nu makkelijker om tussentijdse terugkoppelingen en eindverslagen te sturen naar de doorverwijzers. En op het platform PowerBi zien we geanonimiseerde gegevens waaruit je bijvoorbeeld op kan maken of er een piek aan aanmeldingen is geweest van deelnemers met een GGZ-achtergrond of dat er meer jonge mensen zijn aangemeld. Ook zie je welke doorverwijzers het meest gebruikmaken van Welzijn op Recept.

We zijn professioneler geworden, maar ik hoop dat we nooit zó professioneel worden dat we de eenvoud, de korte lijnen en het ‘kennen en gekend worden’ verliezen. Want uiteindelijk begint het nog steeds met twee mensen aan tafel en de vraag: wat zou jou op dit moment helpen?

 

Waar sta je voor bij Welzijn op Recept?
Voor mij gaat Welzijn op Recept over meedoen, ertoe doen en gezien worden. Ik kijk verder dan het probleem waarmee iemand wordt verwezen: wat kan iemand nog wél? Waar beleeft iemand plezier aan en waar kan iemand misschien weer van betekenis zijn?

Wederkerigheid is daarin ook belangrijk. Mensen zijn niet alleen degenen met een hulpvraag. Iemand die vandaag behoefte heeft aan contact, kan morgen zelf iets voor een ander betekenen.

De oplossing hoeft helemaal niet groot te zijn. Eén goed contact, één plek waar iemand iedere week verwacht wordt of weer iets hebben om naar uit te kijken, kan enorm veel verschil maken.

 

Hoe speel jij hierop in?
Ik leg vooral verbindingen. Tussen zorg en welzijn. Maar ook tussen bewoners en alles wat er al in de buurt aanwezig is. Als een huisarts of praktijkondersteuner denkt: hier zou welzijn iets kunnen betekenen, verwijs dan vooral! Wij zoeken daarna samen met de bewoner uit wat passend is.

Daarnaast speel ik signalen uit mijn contacten door naar de stedelijke organisatie. Als ik bijvoorbeeld steeds merk dat er behoefte is aan maatjes of dat een bepaald aanbod ontbreekt, dan moeten we daar iets mee. Daarvoor heb je wel een sterke sociale basis nodig. Een welzijnscoach kan verbinden, maar er zijn plekken, activiteiten, vrijwilligers en buurtbewoners nodig om iemand mee te verbinden.

 

“Soms begint een nieuw begin gewoon met een pikketanissie”

 

Waarom doe je dit werk graag?
Het kan zijn dat ik voor de eerste keer met iemand ergens koffie ga drinken, die al heel lang nauwelijks de deur uitkomt. Als diegene daarna zelf teruggaat, iemand leert kennen of ergens weer naar uitkijkt, dan denk ik: ‘Ja, hiervoor doe ik dit werk.’

Niet elke verwijzing hoeft een lang traject te worden. Soms zijn één of twee gesprekken of letterlijk even samen ergens binnenstappen genoeg. Ik probeer aan te sluiten, een stukje mee te lopen en verbinding te maken. En wat daarna vanzelf gaat, laat ik ook weer los. Want uiteindelijk is het doel niet dat iemand mij nodig blijft hebben, maar dat diegene zelf weer verder kan.

 

Hoe zie je de toekomst voor Welzijn op Recept?
Welzijn op Recept gaat alleen maar belangrijker worden. De zorg staat onder druk en tegelijkertijd krijgen huisartsen veel vragen die niet alleen medisch zijn. Eenzaamheid, verlies, stress, zingeving, het ontbreken van een netwerk — daar bestaat niet altijd een pil voor. Daar kan welzijn juist heel veel betekenen.

 

Al moeten we dan wel blijven investeren in de sociale basis en blijven kijken naar wat Welzijn op Recept werkelijk oplevert. Niet alleen: hoeveel verwijzingen hebben we gehad? Maar vooral: wat gebeurde er daarna? Voelt iemand zich weer ergens welkom? Heeft iemand nieuwe contacten? Doet iemand weer mee? Dat vind ik uiteindelijk veel interessanter.

 

Wat wil je meegeven voor de volgende tien jaar?
Hou het persoonlijk. Natuurlijk moeten we registreren en laten zien wat we doen en wat het oplevert. Maar systemen en cijfers mogen nooit belangrijker worden dan degene die tegenover je zit.

Blijf nieuwsgierig naar iemand. Kijk niet alleen naar de hulpvraag, maar ook naar de mens erachter. En blijf investeren in buurten waar mensen elkaar kunnen ontmoeten en iets voor elkaar kunnen betekenen. Want volgens mij zit daar uiteindelijk de kracht van Welzijn op Recept.

 

En wat nog meer?
Soms denken we heel groot over wat mensen nodig hebben, terwijl het verschil juist in iets heel kleins kan zitten.

Dat doet me denken aan mijn eerste afspraak als welzijnscoach nadat ik een tijdje ziek was geweest. Ik ging kennismaken met mevrouw C., die graag wat meer contact wil. Mijn opdracht: een passend maatje voor haar vinden.

Ze kijkt eerst de kat uit de boom. Maar al snel blijkt dat achter die voorzichtige blik een echte Amsterdamse schuilt. Recht voor z’n raap, een hart op de tong en elk liedje uit het oeuvre van Johnny Jordaan kent ze uit haar hoofd.

Voor ik het weet zingen we samen uit volle borst: “Een pikketanissie…”

 

Als ik na ruim een uur opsta om te gaan, kijkt ze me ondeugend aan. “Nou… en hoe vond je het?”

“Poeh,” zeg ik lachend, “ik moet hier wel even van bijkomen.”

Ze schatert het uit.

Ik loop met een grote glimlach naar buiten. Niet alleen omdat ik weer aan het werk ben, maar ook omdat ik een week later via mijn vrienden van Voor Elkaar in Zuid al een geweldig maatje voor haar heb gevonden.

Soms begint een nieuw begin gewoon met een pikketanissie.