Aandacht voor mij (AvM) vond al zes keer plaats in Amsterdam Zuidoost. Welzijnscoach Irith Sy van Civic was de laatste keer bij alle bijeenkomsten aanwezig. “Ik zag hoe de informatie indruk maakte, en hoe sterk de groepsdynamiek groeide.”
27 maart 2026
Elke bijeenkomst had een thema, een deskundige gastspreker en een interactieve werkvorm. Er kwamen vrouwen op af met verschillende (culturele) achtergronden. “De onderwerpen die aan bod kwamen, spraken hen enorm aan,” vertelt Irith. “Zij hadden echt honger naar kennis over het vrouwenlichaam: wat voeding met je lichaam doet, hoe je omgaat met stress en hoe je kan blijven bewegen als je pijn hebt. Ook de lichamelijke en emotionele veranderingen rondom de overgang bleek een relevant thema. Het mooie was dat oudere dames, die al door dat hele proces heen zijn, vertelden over hun ervaringen. Ze gaven de andere vrouwen tips over wat wel en niet helpt en weten dat het op een gegeven moment overgaat. Die uitwisseling tussen generaties en te merken dat het onderwerp niet meer zo’n taboe is, was mooi om te zien.”
Irith benoemt dat professionals in zorg en welzijn vaak gewend zijn om voor een groep te staan en informatie te delen. Maar doe je alleen dat, dan kun je voorbijgaan aan de kennis die er al in een groep is en wat het betekent als ze dit onderling delen.
Voor een actieve groepsuitwisseling is het wel nodig dat de bijeenkomsten op een laagdrempelige locatie plaatsvinden, zoals een buurthuis. En dat er een veilige ruimte wordt gecreëerd. Daarvoor is het belangrijk dat deelnemers vóór de eerste bijeenkomst contact hebben met een bekend gezicht, zoals welzijnscoaches Irith Sy en Haznya Blijd of Haidy Bijnaar van stichting Buurvrouwennetwerk die Aandacht voor mij in Zuidoost organiseert. Dat wekt vertrouwen. Haidy pakt het de eerste bijeenkomst ook goed aan, vertelt Irith. Ze legt uit dat alles wat de deelnemers bespreken in deze ruimte blijft en het is niet verplicht om iets te vertellen.
Irith ziet de vrouwen in het begin verlegen binnenkomen, of een afwachtende houding aannemen. Elke bijeenkomst worden ze wat losser. “Ze vertellen verhalen over hun leven, ook heftige,” vertelt ze. “Na een paar bijeenkomsten zag ik dat de vrouwen elkaar gingen dragen. Ze steunden en enthousiasmeerden elkaar. De groep was als een therapeut voor elkaar. Aan het einde van de rit zijn er vriendschappen ontstaan. Ik kom ze nu weleens tegen in de stad als ze samen op pad zijn.”
Terugkomdag
Uit de evaluatie blijkt dat de vrouwen het samenzijn en ‘even alle ellende vergeten’ het meest waardevol vinden. Daarnaast waarderen ze de informatie die ze krijgen en dat ze dit direct in hun eigen leven kunnen toepassen. Een terugkomdag, waar even gecheckt kan worden hoe het nu met hen gaat, kan wel zinvol zijn, meent Irith, want anders weet je niet of de vrouwen nog ondersteuning nodig hebben. Het is mogelijk interessant om deelnemers door te laten stromen naar een AvM reeks die specifiek voor een bepaalde doelgroep bestemd is, zoals Mantelzorgers & Aandacht voor Mij. In de toekomst kan het relevant zijn om een groep op te zetten voor mensen met financiële problemen, meent ze, want dit veroorzaakt ook stress en kan tot lichamelijke klachten leiden.
“Met Aandacht voor mij nemen vrouwen weer meer regie over hun eigen leven” – Irith Sy, welzijnscoach
Inmiddels hebben Haidy en Irith vertrouwen in elkaars rol. Al houden ze elkaar hier ook scherp in, omdat verantwoordelijkheden in drukke tijden weleens kunnen verschuiven. Haidy is gespreksleider van alle bijeenkomsten en regelt alle praktische zaken: data, tijden, locatie en aanmeldingen. De welzijnscoaches Irith en Haznya doen de intakegesprekken – ‘dan hebben ze ons alvast een keer gezien’ – en zijn er voor de emotionele ondersteuning van de vrouwen, tijdens de bijeenkomst of daarna. Het komt voor dat iemand te veel aandacht vraagt, of ongewenst gedrag in een groep vertoont. Irith belde haar dan op om te vragen wat er aan de hand is. Ook als er binnen de groep onenigheid of disbalans ontstaat, probeert ze dat op te lossen.
De werving van deelnemers liep in het begin vooral via de welzijnscoaches en het Buurvrouwennetwerk. Irith en Haznya belden alle deelnemers aan Welzijn op Recept af om te kijken of dit iets voor hen zou zijn. De laatste keer liepen de aanmeldingen via het UMC, het Buurtteam, vrijwilligersactiviteiten (postsorteergroep) en de Langleven Thuisflat Garstkamp (ouderen). Veruit de meeste doorverwijzingen liepen via huisartsen en POH’s.
Het is voor een duurzame samenwerking met huisartsen en POH’s raadzaam om te werken met een jaarplanning, zodat ze weten wanneer er een nieuwe groep start. “Het is goed als AvM twee tot drie keer per jaar terugkomt. Om het echt als een soort olievlek door heel Zuidoost te verspreiden, want er zijn zoveel vrouwen die hierbij baat zouden hebben. En als het lukt, om er net als ik een keer alle bijeenkomsten bij te zijn, dan zie je hoe de vrouwen grapjes maken, veel lachen, lief en leed delen, zich ontwikkelen en de groep groeit. Dan merk je: hiervoor doe ik dit werk.”