artikel

Dezelfde taal spreken

 

Sleutelfiguren die de cultuur begrijpen en de moedertaal spreken van mantelzorgers met een migratieachtergrond, spelen een cruciale rol in de hulpverlening. Daarvan is Menekse Tromp, voorlichter over steun aan mantelzorgers binnen Aandacht voor Mij (AvM), overtuigd. “Als je weet wat er speelt, kun je mensen beter begeleiden.

27 maart 2026

 

Markant traint en ondersteunt mantelzorgers en zorgprofessionals op het gebied van mantelzorg(ondersteuning), als onderdeel van Cordaan. Menekse Tromp is coördinator vrijwilligerswerk bij Markant. Zij gaf een voorlichting over steun aan mantelzorgers binnen de pilot Aandacht voor mij & Mantelzorg, die in 2025 en 2026 in Amsterdam-Oost en Zuidoost draaide. 

 

Welzijn op Recept knoopte de samenwerking aan omdat er veel vrouwelijke mantelzorgers meededen aan Aandacht voor mij (AvM) en we op zoek waren naar welk aanbod het beste bij hen aan zou sluiten. Markant biedt in hun programma trainingen, inloopspreekuren en adviesgesprekken aan.

 

Open durven stellen

 

Menekse kijkt positief terug op de samenwerking. “Wij kwamen direct in contact met mantelzorgers met een migratieachtergrond, een belangrijke doelgroep voor ons.” Ze weet uit ervaring dat mantelzorgers met een migratieachtergrond vaak minder goed de weg weten te vinden naar hulpverleners. Soms omdat ze de taal niet goed spreken, en soms omdat ze niet weten hoe het hier in Nederland werkt. “En dan kunnen ze vast komen te zitten met hun problematiek.”

 

Sleutelfiguren die de cultuur begrijpen en de moedertaal spreken van mantelzorgers met een migratieachtergrond, zijn cruciaal, volgens Menekse. Het schept vertrouwen als je dezelfde taal spreekt, waardoor mantelzorgers zich eerder open durven te stellen. Deze groep kan het lastig vinden om te praten over hun situatie. Ze komen uit een gemeenschap waarin iedereen elkaar kent en er soms een stigma rust op het praten over je problemen.

 

Markant heeft een divers team. Menekse spreekt Turks, een collega van haar Marokkaans en bij de bijeenkomst in Oost namen ze iemand mee die goed Arabisch spreekt. Dat werkt goed, volgens Menekse. “Op het moment dat mantelzorgers zich verbonden voelen met de hulpverlener, komen ze los en hoor je een heleboel. Als je weet wat er aan de hand is, lukt het beter om mensen te begeleiden. En je kan laten weten dat het normaal is hoe zij zich voelen en dat ze ondersteuning kunnen krijgen. Daarna durven ze meer.”

 

Grenzen aangeven

 

Wat vaak terugkeert in de begeleiding van mantelzorgers en zorgprofessionals, is grenzen aan durven geven en nee leren zeggen. Het zorgen voor iemand die dat niet meer zelf kan, is een verantwoordelijke rol, waar naasten zich vaak volledig voor inzetten. Het kan ze boven het hoofd groeien, als het niet lukt om tijdig grenzen aan te geven. “Met trainingen en cursussen zoals Aandacht voor mij kun je oefenen met wanneer en hoe je je grenzen aangeeft, met respect voor de ander,” legt Menekse uit.

 

“Het gaat om kleine stappen in een langdurend proces. Iemand durft vandaag tegen iets kleins nee te zeggen. Probeert het een dag later nog eens en gaat misschien de deur uit om iets voor zichzelf te doen. Als je je er eenmaal bewust van bent, kun je groeien.”

 

Samenwerken met andere organisaties

 

Markant gaf de voorlichting tegelijk met een andere partner: Arkin, die gespecialiseerd in het omgaan met stress. Menekse noemt deze samenwerking ook een pluspunt. Ze hebben elkaar beter leren kennen en spraken af om cliënten naar elkaar door te verwijzen. Als de lijnen kort zijn kunnen ze kennis en ervaringen uitwisselen en de zorg weer verdiepen. Ze ziet genoeg redenen om de eerste kennismaking en samenwerking binnen Aandacht voor mij, ook met stichting Prachtvrouw die het in Oost organiseerde, verder uit te bouwen in de toekomst.